DOCHODZENIE ODSZKODOWAŃ CZĘSTE PYTANIA

Pytania ogólne.

Po wypadku masz problemy? Zadzwoń, napisz, pomożemy! Skontaktuj się z nami, zadzwoń, wyślij maila  lub skorzystaj z formularza na stronie. Dochodzenie odszkodowań to nasza specjalność.

Nasza kancelaria pobiera jedynie wynagrodzenie prowizyjne, które jest płatne tylko w przypadku uzyskania odszkodowania. Wysokość prowizji wynosi 15-25% od kwoty uzyskanych świadczeń.

Umowę można podpisać w siedzibie naszej kancelarii lub korespondencyjnie. Gotowa umowa jest wysyłana pocztą elektroniczną lub tradycyjną. Zgodnie z obowiązującymi przepisami masz 10 dni na rozwiązanie umowy zawartej poza siedzibą firmy.

Tak, sprawy o odszkodowania prowadzimy na terenie całego kraju.

W zależności od rodzaju sprawy i liczby rozpraw, postępowanie w sądzie, może trwać od kilku miesięcy do nawet kilku lat. Niestety jest to niezależne od naszej kancelarii i nie mamy wpływu na czas zakończenia sprawy.

Odszkodowanie po wypadku drogowym.

Jest to świadczenie pieniężne należne osobie Poszkodowanej w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia.  Wynika z art 445 par . 1 kodeksu cywilnego, który brzmi „W wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę”. Zadośćuczynienie na celu wynagrodzić doznane cierpienia fizyczne i psychiczne związane z odniesionymi obrażeniami i stanowi swoiste odszkodowanie za utratę radości z życia. Zależy od szeregu czynników związanych z osobą poszkodowaną.

Przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia brane są pod uwagę: nasilenie i długość cierpień, trwałość następstw zdarzenia, długotrwałość choroby oraz czas leczenia i liczba przebytych operacji, rozmiar oraz uciążliwość kalectwa, konsekwencje uszczerbku na zdrowiu w życiu prywatnym i zawodowym, doznane cierpienia fizyczne oraz psychiczne, utrata możliwości wykonywania pracy zawodowej, korzystania z rozrywek, sytuacja życiowa ofiary wypadku przed jego zaistnieniem oraz po jego zaistnieniu, wiek poszkodowanego, wyłączenie poszkodowanego z normalnego życia (np. trudności w samodzielnym poruszaniu się lub opuszczaniu mieszkania), utrata przez ucznia roku szkolnego w związku z chorobą będącą następstwem wypadku. Więcej na temat wysokości zadośćuczynienia znajdziesz w artykule – „Zadośćuczynienie po wypadku drogowym”.

Poszkodowany na prawo ubiegać się o zwrot kosztów leczenia m.in. wizyt w placówkach służby zdrowia również w prywatnych klinikach specjalistycznych, zabiegów rehabilitacyjnych mających na celu przywrócenie sprawności i zmniejszenie dolegliwości powypadkowych, koszt protez oraz zakupu sprzętu ortopedycznego i rehabilitacyjnego, dojazdy na wizyty lekarskie, konsultacje i zbiegi rehabilitacyjne, konieczną opiekę nad poszkodowanym przez osoby trzecie w okresie leczenia i rehabilitacji. Podstawa prawna to art. 444 par. 1 kodeksu cywilnego „W razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Na żądanie poszkodowanego zobowiązany do naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na koszty przygotowania do innego zawodu”.

Najczęściej są to potrzeby związane leczeniem, rehabilitacją, zakupem leków oraz opieką. Tego typu potrzeby oznaczają dla Poszkodowanego zwiększone koszty, do których pokrycia zobowiązany jest sprawca szkody i tym samym jego ubezpieczyciel w zakresie OC. Wymiar renty określa się na podstawie ustalonego stałego zakresu potrzeb oraz wiedzy o kosztach leczenia, opieki i zabiegów rehabilitacyjnych. Renta na zwiększone potrzeby może przybrać charakter czasowy lub stały, w zależności od określenia czasu występowania zwiększonych potrzeb u osoby Poszkodowanej.

Zgodnie z art. 444 par 2 kodeksu cywilnego „Jeżeli poszkodowany utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość, może on żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody odpowiedniej renty”. Utrata zdolności do pracy może mieć charakter zarówno częściowy lub stały. W wypadku stałej utraty zdolności do pracy Poszkodowany ma prawo żądać pokrycia całej straty w postaci utraconego zarobku. W przypadku częściowej utraty zdolności do pracy Poszkodowany może żądać przyznania renty uzupełniającej w takim stopniu w jakim utracił zdolność do jej wykonywania.

Odszkodowanie po śmierci osoby bliskiej

Jest to świadczenie pieniężne mające na celu zadośćuczynić za ból i cierpienia psychiczne po śmierci osoby bliskiej. Celem tego świadczenia jest rekompensata doznanej krzywdy i złagodzenie cierpienia psychicznego spowodowanego śmiercią osoby najbliższej. Zasadność tego roszczenia znajduje odzwierciedlenie w art. 446 par 4 kodeksu cywilnego „Sąd może także przyznać najbliższym członkom rodziny zmarłego odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę”.

O zadośćuczynienie za śmierć mogą ubiegać się najbliżsi członkowie rodzimy zmarłego, w szczególności dzieci, współmałżonek, rodzice, dziadkowie czy wnukowie. 

Niezależnie od zasiłku pogrzebowego otrzymanego z ZUS z ubezpieczenia oc należny jest zwrot kosztów pochówku, nawet w przypadku braku faktur można uzyskać zwrot poniesionych kosztów. Świadczenie należne jest osobie która poniosła koszty pochówku. Podstawa prawna to art. 446 par. 1 kodeksu cywilnego „Jeżeli wskutek uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia nastąpiła śmierć poszkodowanego, zobowiązany do naprawienia szkody powinien zwrócić koszty leczenia i pogrzebu temu, kto je poniósł”.

Jest to świadczenie pieniężne należne za pogorszenie sytuacji życiowej po śmierci osoby bliskiej. Stosowne odszkodowanie odnosi się w szczególności do dzieci i współmałżonka zmarłego poszkodowanego.

Osobami uprawnionymi do dochodzenia stosownego odszkodowania mogą być też konkubent, rodzice, dziadkowie oraz rodzeństwo poszkodowanego pod warunkiem, że wykażą iż na skutek śmierci nastąpiło znaczne pogorszenie ich sytuacji życiowej. O odszkodowanie może się ubiegać również osoba, która wskutek śmierci została pozbawiona pomocy w wychowaniu dzieci lub prowadzenia gospodarstwa domowego.

Zgodnie z treścią art. 446 par 2 kodeksu cywilnego „Osoba, względem której ciążył na zmarłym ustawowy obowiązek alimentacyjny, może żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody renty obliczonej stosownie do potrzeb poszkodowanego oraz do możliwości zarobkowych i majątkowych zmarłego przez czas prawdopodobnego trwania obowiązku alimentacyjnego. Takiej samej renty mogą żądać inne osoby bliskie, którym zmarły dobrowolnie i stale dostarczał środków utrzymania, jeżeli z okoliczności wynika, że wymagają tego zasady współżycia społecznego”.
W przypadku śmierci o alimentacją mogą się zwrócić do sprawcy szkody osoby, którym zmarły dostarczał środków na utrzymanie. Są to przede wszystkim dzieci czy wychowankowie zmarłego a w niektórych przypadkach małżonek lub konkubent. Więcej na ten temat znajdziesz w naszym artykule „Renta po śmierci osoby bliskiej”.

DOCHODZENIE ODSZKODOWAŃ CZĘSTE PYTANIA