ODSZKODOWANIA PO WYPADKU
Dochodzenie odszkodowań od firm ubezpieczeniowych.
Zadośćuczynienie za doznaną krzywdę.
Odszkodowania po śmierci bliskiego.

Zadośćuczynienie za doznaną krzywdę po wypadku drogowym.

Ubiegając się o zadośćuczynienie po wypadku drogowym trzeba przede wszystkim pamiętać, iż ma ono charakter jednorazowy. Jest to świadczenie całościowe, więc obejmuje wszystkie negatywne doznania po stronie poszkodowanego, także te, które będzie odczuwać w przyszłości. Przy jego określaniu należy uwzględnić w jego wysokości wszystkie elementy krzywdy łącznie z tymi, które mogą ujawnić się w przyszłości.

Podstawa prawna zadośćuczynienia.

Miałeś wypadek drogowy, doznałeś obrażeń ciała, chcesz uzyskać zadośćuczynienie za doznaną krzywdę? Musisz wiedzieć, że na wysokość zadośćuczynienia po wypadku ma wpływ szereg czynników.  Zgodnie z art. 445 par. 1 kodeksu cywilnego:

„w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.”

Niestety żadne przepisy kodeksu cywilnego nie zawierają żadnych kryteriów jakimi należy kierować się przy wyliczaniu wysokości zadośćuczynienia.  Można się w tym zakresie posługiwać orzecznictwem sądów powszechnych, szczególnie Sądu Najwyższego.

Orzecznictwo w sprawach o zadośćuczynienie za doznaną krzywdę.

Zadośćuczynienie nie jest karą, lecz sposobem naprawienia krzywdy. Chodzi tu o krzywdę ujmowaną jako cierpienie fizyczne, a więc ból i inne dolegliwości oraz cierpienia psychiczne, czyli negatywne uczucia przeżywane w związku z cierpieniami fizycznymi lub następstwami uszkodzenia ciała, czy rozstroju zdrowia w postaci np. zeszpecenia, wyłączenia z normalnego życia itp. Celem zadośćuczynienia jest przede wszystkim złagodzenie tych cierpień – wyrok SN z 03.02.2000r. sygn. I CKN 969/98.
Określenie wysokości zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w razie uszkodzenia ciała powinno się opierać na obiektywnych i sprawdzalnych kryteriach, kierować się jego celami i charakterem, przy uwzględnieniu jednak indywidualnej sytuacji stron. Istotnym elementem indywidualizującym jest wiek poszkodowanego. Intensywność cierpień z powodu kalectwa jest większa u człowieka młodego, skazanego na rezygnację z radości życia, jaką daje zdrowie, możność pracy i osobistego rozwoju Wyrok SN z dnia 12.09.2002 r. sygn. akt IV CKN 1266/00.

Stopień uszczerbku, a zadośćuczynienie!

Stopień uszczerbku na zdrowiu nie może być przyjmowany jako jedyna przesłanka ustalenia wysokości zadośćuczynienia z tytułu trwałego inwalidztwa spowodowanego wypadkiem. Nie można przecież pomijać czasookresu leczenia się powoda i odczuwania dolegliwości fizycznych, uczucia krzywdy spowodowanej ułomnością, a w konsekwencji niemożnością korzystania z przyjemności uprawiania sportów, brania udziału w zabawach itp. – wyrok SN z dnia 04.10.1974r. sygn. II CR 123/74.
Zadośćuczynienie ma charakter kompensacyjny, nie może być więc symboliczne ani też nadmierne w stosunku do doznanej krzywdy. Wysokość zadośćuczynienia musi być utrzymana w rozsądnych granicach, odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie społeczeństwa. – wyrok SN z 24.06.1965 I PR 203/65
Zadośćuczynienie to krzywda ujmowana jako cierpienie fizyczne, a więc ból i inne dolegliwości oraz cierpienia psychiczne, czyli negatywne uczucia przeżywane w związku z cierpieniami fizycznymi lub następstwami uszkodzenia ciała, czy rozstroju zdrowia w postaci np. zeszpecenia, wyłączenia z normalnego życia itp. Celem zadośćuczynienia jest przede wszystkim złagodzenie tych cierpień. Winno ono mieć charakter całościowy i obejmować wszystkie cierpienia fizyczne i psychiczne, zarówno już doznane, jak i te, które zapewne wystąpią w przyszłości (a więc prognozy na przyszłość). Przy ocenie więc „odpowiedniej sumy” należy brać pod uwagę wszystkie okoliczności danego wypadku, mające wpływ na rozmiar doznanej krzywdy – wyrok SN I CKN 969/98.

Zadośćuczynienie za doznaną krzywdę – o czym pamiętać!

Jednak jeżeli u poszkodowanego ujawni się nowa krzywda, której w chwili przyznawania zadośćuczynienia nie można było przewidzieć, może mu być przyznana odpowiednia kwota do naprawienia tej nowej krzywdy. Podobne stanowisko można odnaleźć w orzecznictwie m.in. wyroku Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 1998r (sygn. akt II CKN 608/907). Sąd potwierdził regułę, iż uprzednie przyznanie zadośćuczynienia nie wyłącza przyznania poszkodowanemu odpowiedniej sumy w razie ujawnienia się nowej krzywdy, której nie można było przewidzieć w ramach podstawy poprzedniego sporu.

ZAPYTAJ O ODSZKODOWANIE

Facebook
Twitter
LinkedIn
Pinterest

PODOBNE ARTYKUŁY

MASZ PROBLEM Z ODSZKODOWANIEM?

ZOSTAW NUMER ODDZWONIMY DO CIEBIE

REFERENCJE

ZAPYTAJ O ODSZKODOWANIE

WYPEŁNIJ FORMULARZ